Op zondag 10 mei, vlak voor ons vertrek naar Schier, waar wij een vortex gingen plaatsen, schreef Nicolaas de Jong ons het volgende naar aanleiding van het toesturen van het Kosmische Symbool Nyvatchi en het hologram Alba Mater ofwel de Witte Moeder:

Hay Marya en Henkjan,

Dank je voor al je informatie en beelden.
Het lijkt inderdaad een complex geheel te worden. Anderzijds vermoed ik dat er toch wel wat draden uit kunnen worden gesponnen wat betreft het werk op Schier deze zomer.

Het sluit aan bij wat ik de afgelopen tijd heb gedaan met mijn groep, namelijk onder andere ondersferenwerk op de Grebbeberg, aan de Rijn bij Rhenen. Daar hebben we, naast dat we veel gevallen soldaten van het westfront (in WO II) hebben kunnen bevrijden, opnieuw sterk contact gehad met het Rijnwezen, dat ons benadrukte dat hij te maken heeft met de ik-impuls voor West en Midden Europa, waar we wat voor moeten gaan doen.

Nederland bestaat natuurlijk bij de gratie van de Rijn, want we zijn niets anders dan de delta aan de monding van haar. Zo is dat nu, maar voor de laatste IJstijd lag de kustlijn van halverwege Noorwegen naar Schotland, was de Noordzee dus land. En toen waren de Schelde en de Theems ook zijrivieren van haar; de Maas is het nog steeds. Wat ik bedoel, is dat de grote landschapstempel waarvan nu de drie punten bekend zijn (La Forge Neuve, Schier en Avebury), zeer oud is en vroeger alleen land omspande waardoor de Rijn met enige zijtakken stroomde, dus ook een oud stroomgebied van haar behelsde. En volgens mij zijn daarin de drie punten nog steeds zoals ik toen waarnam.

Nyvatchi en de Witte Godin die jullie op Schier willen helpen bij de geboorte, ofwel aarding, heeft haar aangrijpingspunt binnen die driehoek, en is een wezen op zichzelf, dat binnen die energetische eenheid gedragen kan worden. Ook al noemt Wilka haar de witte godin, toch is haar beeld diep roze, bij de andere van Nyvatchi zelfs vrij donker, alsof ze zich kleuren naar de transformatiekrachten die op Schier heersen. Ik vermoed dus dat het hier om een aagrijpingspunt gaat van een andere engel van moeder Aarde/Isis Sofia, of misschien wel haarzelf, die een hogere eenheid behelst dan alleen die, toch wel grote, landschapstempel.

Als dit zo is, dan kan het heel goed met die ik-impuls van de Rijn samenhangen, want alleen door met ons ik af te dalen in de gevallen lagen van tegen-engelen binnen de aarde, en er de sluiers van duisternis te lichten, komen we bij Isis Sofia in de kern, komen we dus bij de moeder-engel. En transformatiewerk is wat Waddenlicht juist beoogt. Het oplichten van de zompreus, door zijn pijnen en verwordingen te doorgronden en op te lichten.

Kortom: ik vermoed dat het bij Waddenlicht gaat om het wakkerroepen van een hogere engel van Moeder Aarde, dan louter die van het landschap (van het eiland en van de grote driehoek). Suzan nam ook waar dat dat bij het Berkenplasje diende te gebeuren, dus niet op een van de landschapspunten zelf. Waarschijnlijk gaat het om een voorbereiding stap voor stap, dus werk aan de grote driehoek, aan de landschapstempel van Schier, aan de zompreus, en zo aan die grotere engel.

Nou, dit alles is dus wat ik kan opmaken uit de samenhang tot zover; ik hoop dat jullie er iets mee kunnen, of aanvullingen op hebben. Ben ook benieuwd wat jullie weer tegenkomen op Schier dit keer; alle goeds voor jullie beiden,

Nicolaas.