Op de site Waddenlicht worden we van harte uitgenodigd onze ervaringen uit te wisselen. Hier volgt een impressie van onze ervaringen. Wij zijn volgende week helaas, vanwege ons werk, niet in staat om mee te doen met de manifestatie voor aardeheling. Daarom zijn wij afgelopen zaterdag zelf op pad gegaan.

Op de boot vanaf Lauwersoog, na binnen de invloedsfeer van het eiland te zijn gekomen, kreeg ik na een reading door dat het oerwezen gekend wilde worden, dat we bij de Berkenplas een afstemming op het hart zouden kunnen gaan doen en kreeg ik een beeld te zien van een wentelend hart boven het eiland daarmee verbonden met lichtdraden.

Toen we op het eiland aangekomen de fiets naar de Berkenplas oostelijk van het dorp namen, was de subtiele energie op ruime afstand al voelbaar. Van de zachtaardige energie gingen we gapen en we zagen bij het meertje een soort sluier waar er aan de bovenkant wit licht in kwam. Toen we gingen liggen en de ogen sloten om beter te kunnen readen en invoelen, werd het achter de oogleden ook licht. We werden benaderd door eenden die dit maar wat vreemd vonden. Daarna zijn we om de Berkenplas gelopen om op diverse plekken even in te voelen. De Berkenplas is een zoetwatermeertje ontstaan door zandwinning voor dijkverbetering, gelegen te midden van de duimen en is nu een zoetwater recreatieplas met een speelstrand en een eilandje, omzoomd door bos en duinen. Nadat we op het bankje nog muziek hadden gemaakt op een m’bira, een Mozambikaans muziekinstrument, en op een fles hebben we nog enige mantra’s gezongen. We kregen nu het gevoel dat we voor het centrale punt van de energie op het eilandje van de plas moesten zijn. We hebben de stoute schoenen uitgetrokken en zijn naar het eiland toe gezwommen door het troebele groenkleurige water. Op het eiland aangekomen was de energie nog zachter en subtieler, maar wel duidelijker voelbaar dan op het speelstrand. We liepen we voorzichtig blootsvoets rond om het te verkennen en moesten de prikkende bramenstruiken omzeilen. We werden door horzels belaagd en gestoken. Op het eilandje stond een meidoorn waarvan de stam en takken wonderlijk mooi gedraaid groeiden. Hier hebben we afgestemd met als vraag wat we voor deze plek op dat moment konden betekenen. In het daaropvolgende stiltemoment hebben we afgestemd op het centrum van Moeder aarde en hiermee ook de energie van de plek ontvangen. Het voelde alsof de energie in het centrum van de aarde werd ontvangen en weer terugkwam vanuit een intentie van Moeder Liefde. In deze afstemming voelde ons subtiel lichaam te fungeren als een doorgeefmedium om de energie te integreren. De meidoorn deed ons denken aan de heilige doorn in Glastonbury. (De heuvel van G. was ten tijde van Jozef van Arimathea ook een eiland). Het subtiele liefdegevoel van het eilandje bleef de hele dag nog eenvoudig oproepbaar.

Veel plezier en inspiratie toegewenst volgende week. 

Ger Olsder, Yamini Olsder en Gradus Serno